te gast THEATER

Tg Wuivend Riet

Chemodag is de beste dag van de week

Wachtkamers van ziekenhuizen zijn grensgebieden. Snel binnen en buiten en dan vooral verder leven. Dat hoop je tenminste, dat je toch-niet-ziek mag zijn, dat je gewoon even zit te wachten op de dokter die zegt dat je er niets te zoeken hebben. — Uit: ‘Chemodag is de beste dag van de week.’ (uitgeverij Borgerhoff & Lamberichts)


Ook Liesbeth Van Impe verwachtte niet écht dat de wereld zoals ze die kende op het punt stond te verdwijnen. Toen Liesbeth haar diagnose ‘borstkanker’ kreeg, vielen er veel dingen in duigen, maar ze wist wel: hier ga ik géén boek over schrijven. De diagnose is dus niet de enige verrassing gebleken. En toch is dit niet het soort boek geworden waaraan ze dacht, eentje dat het heeft over moed en de wijze lessen die er getrokken moeten worden. Neen, gaandeweg merkte Liesbeth dat het vooral de nuchtere, van drama ontdane verhalen waren die hielpen. Dit is geen verhaal over positief denken. Kanker trekt zich daar maar weinig van aan. Er valt niet te onderhandelen. Dit is het verhaal over een jaar op krukken, over de plaats van ziekte en gebrek in een Insta-perfecte wereld. Liesbeth heeft het overleefd, en dat is genoeg. Met dit boek toont ze lotgenoten en iedereen die nog steeds geen kankerpatiënt in de ogen durft te kijken hoe kankerland eruitziet en hoe je er kunt doorreizen.

Over: ‘Chemodag is de beste dag van de week.’

“Toen ik dit boek schreef, hoopte ik dat anderen er iets zouden in herkennen, er iets zouden mee kunnen. Dat Tg Wuivend Riet met de tekst aan de slag wil om er weer iets nieuws mee te doen, overtreft mijn stoutste verwachtingen. Zo blijven we dat noodzakelijke gesprek over kanker, maar vooral met elkaar, verder voeren.”
— Auteur Liesbeth Van Impe

“Toen ik het voorwoord had gelezen, wist ik: dit is boenk erop. Dat de behandeling die je leven moet redden, je ook je leven kan kosten, is iets waar ik ook heel erg mee heb gezeten. En nóg zit. Toen ik het boek uit had, wist ik: Dìt wil ik spelen.”
— Actrice Ellen Van de Poel

“Wat mij raakt in ‘Chemodag is de beste dag van de week’ is de eerlijkheid en authenticiteit. Vlotte taal en stijl. Nuchtere toon zonder franjes. Een drama, maar ontdaan van pathos of gemoraliseer. Een persoonlijk verhaal maar met een tijdloos en universeel thema. Een voorstelling die moet gemaakt worden, die ìk wil maken. Die uitdaagt en bevraagt, die knarst en knaagt, die de toeschouwer een taal- en beeldenwereld aanreikt die nieuwe deuren opent. Consequent. Zonder aan te kloppen.”
— Regisseur Ed Vanderweyden

Met: Ellen Van de Poel, Yorgo Fontaine, Ivo Ceulemans
Productie: Tg Wuivend Riet
Tekst: Liesbeth Van Impe
Bewerking & regie: Ed Vanderweyden